عفونت گوش کودکان

عفونت گوش چیست؟

عفونت گوش کودکان نوعی التهاب گوش میانی است که معمولاً توسط باکتری ایجاد می‌شود و زمانی رخ می‌دهد که مایع در پشت پرده گوش جمع شود. هر کسی ممکن است به عفونت گوش مبتلا شود، اما کودکان بیشتر از بزرگسالان به آن مبتلا می شوند. از هر شش کودک، پنج کودک تا سال سوم تولد حداقل یک عفونت گوش خواهند داشت. در واقع، عفونت گوش شایع ترین دلیلی است که والدین فرزند خود را نزد پزشک می برند. نام علمی عفونت گوش اوتیت میانی (OM) است.

علائم عفونت گوش چیست؟

سه نوع اصلی عفونت گوش وجود دارد. هر کدام ترکیب متفاوتی از علائم دارند. اوتیت میانی حاد (AOM) شایع ترین عفونت گوش است. قسمت هایی از گوش میانی عفونی و متورم شده و مایع در پشت پرده گوش گیر می کند. این باعث درد در گوش می شود که معمولاً گوش درد نامیده می شود. ممکن است فرزند شما تب نیز داشته باشد. اوتیت میانی همراه با افیوژن (OME) گاهی اوقات پس از اتمام دوره عفونت گوش و گیر افتادن مایع در پشت پرده گوش رخ می دهد. یک کودک مبتلا به OME ممکن است هیچ علامتی نداشته باشد، اما پزشک می تواند مایع پشت پرده گوش را با ابزار خاصی ببیند. اوتیت میانی مزمن همراه با افیوژن (COME) زمانی اتفاق می‌افتد که مایع برای مدت طولانی در گوش میانی باقی بماند یا بارها و بارها عود کند، حتی اگر عفونتی وجود نداشته باشد. COME مبارزه با عفونت های جدید را برای کودکان سخت تر می کند و همچنین می تواند بر شنوایی آنها تأثیر بگذارد.

چگونه می توانم تشخیص دهم که کودکم عفونت گوش دارد؟

بیشتر عفونت های گوش قبل از اینکه بچه ها یاد بگیرند چگونه صحبت کنند برایشان اتفاق می افتد. اگر کودک شما به اندازه کافی بزرگ نیست که بگوید "گوش من درد می کند"، در اینجا باید به چند نکته توجه کنید:

• کشیدن گوش(ها)
• هیاهو و گریه
• مشکل خواب
• تب (به ویژه در نوزادان و کودکان کوچکتر)
• تخلیه مایع از گوش
• دست و پا چلفتی یا مشکلات تعادل
• مشکل در شنیدن یا پاسخ دادن به صداهای آرام

علت عفونت گوش چیست؟

عفونت گوش معمولاً توسط باکتری ایجاد می شود و اغلب پس از گلودرد، سرماخوردگی یا سایر عفونت های دستگاه تنفسی فوقانی کودک شروع می شود. اگر عفونت تنفسی فوقانی باکتریایی باشد، همین باکتری ممکن است به گوش میانی سرایت کند. اگر عفونت دستگاه تنفسی فوقانی توسط ویروسی مانند سرماخوردگی ایجاد شود، باکتری ممکن است به محیط دوستدار میکروب کشیده شود و به عنوان یک عفونت ثانویه به گوش میانی منتقل شود. به دلیل عفونت، مایع در پشت پرده گوش جمع می شود. گوش دارای سه قسمت اصلی است: گوش خارجی، گوش میانی و گوش داخلی. گوش خارجی که پینا نیز نامیده می‌شود، شامل همه چیزهایی است که در خارج می‌بینیم - فلپ منحنی گوش که به سمت لاله گوش منتهی می‌شود - اما شامل کانال گوش نیز می‌شود که از دهانه گوش شروع می‌شود و تا پرده گوش امتداد می‌یابد. . پرده گوش غشایی است که گوش خارجی را از گوش میانی جدا می کند. گوش میانی - جایی که عفونت گوش رخ می دهد - بین پرده گوش و گوش داخلی قرار دارد. در گوش میانی سه استخوان ریز به نام های مالئوس، اینکوس و رکابی وجود دارد که ارتعاشات صوتی را از پرده گوش به گوش داخلی منتقل می کند. استخوان های گوش میانی توسط هوا احاطه شده است.گوش داخلی حاوی هزارتویی است که به ما کمک می کند تعادل خود را حفظ کنیم. حلزون گوش، بخشی از هزارتو، عضوی حلزونی شکل است که ارتعاشات صوتی از گوش میانی را به سیگنال های الکتریکی تبدیل می کند. عصب شنوایی این سیگنال ها را از حلزون گوش به مغز منتقل می کند. سایر قسمت های مجاور گوش نیز می توانند در عفونت گوش دخیل باشند. شیپور استاش یک گذرگاه کوچک است که قسمت بالایی گلو را به گوش میانی متصل می کند. وظیفه آن تامین هوای تازه به گوش میانی، تخلیه مایعات و حفظ فشار هوا در سطح ثابت بین بینی و گوش است. آدنوئیدها پدهای کوچکی از بافت هستند که در پشت بینی، بالای گلو و نزدیک شیپورهای استاش قرار دارند. آدنوئیدها بیشتر از سلول های سیستم ایمنی ساخته شده اند. آنها با به دام انداختن باکتری هایی که از طریق دهان وارد می شوند، با عفونت مبارزه می کنند.

چرا کودکان بیشتر از بزرگسالان به عفونت گوش مبتلا می شوند؟

دلایل متعددی وجود دارد که چرا کودکان بیشتر از بزرگسالان به عفونت گوش مبتلا می شوند. شیپور استاش در کودکان کوچکتر و مسطح تر از بزرگسالان است. این امر باعث می‌شود حتی در شرایط عادی تخلیه مایع از گوش دشوار شود. اگر شیپور استاش به دلیل سرماخوردگی یا سایر بیماری های تنفسی متورم یا مسدود شده باشد، ممکن است مایع نتواند تخلیه شود. سیستم ایمنی کودک به اندازه سیستم ایمنی بزرگسالان موثر نیست زیرا هنوز در حال رشد است. این امر مبارزه با عفونت ها را برای کودکان سخت تر می کند. به عنوان بخشی از سیستم ایمنی، آدنوئیدها به باکتری هایی که از بینی و دهان عبور می کنند پاسخ می دهند. گاهی اوقات باکتری ها در آدنوئیدها به دام می افتند و باعث عفونت مزمن می شوند که سپس به لوله های استاش و گوش میانی منتقل می شود.

چگونه پزشک عفونت گوش میانی را تشخیص می دهد؟

اولین کاری که پزشک انجام می دهد این است که از شما در مورد سلامت فرزندتان سوال کند. آیا فرزند شما اخیراً سرد یا گلودرد داشته است؟ آیا او مشکل خواب دارد؟ آیا او گوش هایش را می کشد؟ اگر عفونت گوش محتمل به نظر می رسد، ساده ترین راه برای تشخیص پزشک استفاده از ابزاری روشن به نام اتوسکوپ برای نگاه کردن به پرده گوش است. پرده گوش قرمز و برآمده نشان دهنده عفونت است. پزشک همچنین ممکن است از اتوسکوپ پنوماتیک استفاده کند، که هوا را به داخل کانال گوش می دمد تا وجود مایع پشت پرده گوش را بررسی کند. پرده گوش معمولی راحت تر از پرده گوش با مایع پشت آن به جلو و عقب حرکت می کند.

عفونت حاد گوش میانی چگونه درمان می شود؟

بسیاری از پزشکان آنتی بیوتیکی مانند آموکسی سیلین را برای هفت تا 10 روز تجویز می کنند. پزشک شما همچنین ممکن است مسکن‌های بدون نسخه مانند استامینوفن یا ایبوپروفن یا قطره گوش را برای کمک به تب و درد توصیه کند. (از آنجایی که آسپرین به عنوان یک عامل خطر اصلی قابل پیشگیری برای سندرم ری در نظر گرفته می شود، به کودکی که تب یا سایر علائم مشابه آنفولانزا دارد، نباید آسپرین داده شود، مگر اینکه توسط پزشک شما تجویز شود.)

چه مدت طول می کشد تا فرزندم بهتر شود؟

کودک شما باید ظرف چند روز پس از مراجعه به پزشک احساس بهتری داشته باشد. اگر چند روز گذشته است و کودک شما هنوز بیمار است، با پزشک خود تماس بگیرید. ممکن است کودک شما به آنتی بیوتیک دیگری نیاز داشته باشد. هنگامی که عفونت از بین می رود، ممکن است مایع همچنان در گوش میانی باقی بماند، اما معمولا در عرض سه تا شش هفته ناپدید می شود.

شنوایی سنجی و سمعک فراشنوا

تجویز انواع سمعک های نامریی، داخل گوشی و پشت گوشی ریک با تکنولوژی هوشمند در مرکز فراشنوا انجام می شود. جهت مشاوره تلفنی و آنلاین با شماره های زیر با ما در ارتباط باشید: 09105241071(مشاوره آنلاین) 02188949368 اینستاگرام جهت مشاهده نتایج درمان: Samak_farashenava (سمعک فراشنوا)