جهت مشاوره رایگان شماره خود را وارد کنید

_____

ارسال درخواست

انواع بیماری های گوش

شنوایی یکی از حس های بسیار مهمی می باشد که در شناخت، حافظه و گفتار نقش بسیار مهمی دارد. همچنین حس شنوایی جزء اولین حس هایی می باشد که در نوزاد ایجاد می شود. گوش انسان از جمله اعضای بسیار مهم و ضروری بدن می باشد که علاوه بر وجود ساختارهای شنوایی(حلزون و عصب شنوایی)، وظیفه حفظ تعادل(مجاری نیم دایره و عصب تعادلی) در بدن را نیز بر عهده دارد.

گوش همانند سایر بخش ها دارای چندین بخش(گوش خارجی، میانی و داخلی) می باشد که امکان آسیب در هریک از این بخش ها وجود دارد. در این بخش سعی می شود به طور خلاصه در مورد بیماری های گوش و درمان آن بپردازیم.

 

بیماری 1: تیرکشیدن گوش(درد گوش)

درد گوش به عنوان مشکلی می باشد که می تواند در کودکان و هم در بزرگسالان دیده شود. درد گوش می تواند ناشی از خود گوش(عفونت، جرم گوش) یا به دلیل درد راجعه(دندان درد، گلو درد) باشد.

درد گوش می تواند در یک یا هر دو گوش تأثیر بگذارد، اما بیشتر اوقات در یک گوش است. همچنین ممکن است مداوم باشد یا بیاید و برود و درد آن تیز یا سوزاننده باشد که هر کدام نشان از علت متفاوت می باشد.

علائم درد گوش

درد گوش می تواند از عفونت گوش یا آسیب دیدگی در گوش بیمار ایجاد شود.

علائم درد گوش در بزرگسالان عبارتند از:

    • گوش درد
    • کم شنوایی در فرکانس های پایین
    • تخلیه مایعات از گوش و پاره شدن پرده گوش

 

علایم درد گوش در کودکان به طور معمول می توانند علائم اضافی مانند:

    • گوش درد
    • مشکل در پاسخ دادن به صداها (به علت وجود مایع در گوش و ایجاد کم شنوایی موقت)
    • تب
    • احساس پری در گوش
    • مشکل خوابیدن
    • کشیدن گوش
    • بیشتر از حد معمول گریه کردن یا کج خلقی
    • سردرد
    • از دست دادن اشتها

 

علت های شایع درد گوش چیست؟

همانطور که در ابتدا گفته شد درد گوش می تواند ناشی از درد ناشی از آسیب به خودگوش یا درد راجعه باشد. درد راجعه دردی است که ناشی از محلی به غیر از گوش احساس می شود. به عنوان مثال، دردی که در فک یا دندان ها ایجاد می شود ممکن است در گوش احساس شود.

دلایل درد گوش می تواند شامل موارد زیر باشد:

درد گوش و عفونت گوش

عفونت گوش یکی از دلایل شایع گوش درد است که در کودکان نسبت به بزرگسالان شایع تر است. عفونت گوش می تواند در گوش خارجی(لاله و کانال گوش)، گوش میانی(پرده گوش، استخوانچه ها و شیپوراستاش) و داخلی(حلزون وبخش تعادلی) ایجاد شود که هر یک به دلایل مختلف ایجاد می شود.

عفونت گوش خارجی می تواند به دلیل شنا در آب آلوده، استفاده از سمعک آلوده یا هدفون هایی که به پوست داخل مجرای گوش آسیب می رسانند، یا استفاده از گوش پاک کن های پنبه ای(خراش مجرای گوش) یا خراش با فشار دادن انگشتان در کانال گوش ایجاد شود.

با ترکیب موارد بالا احتمال عفونت گوش افزایش می یابد به طور مثال پوستی که در مجرای گوش خراشیده یا تحریک شده می تواند منجر به عفونت شود. همچنین استحمام، استخر پوست کانال گوش را نرم می کند، که می تواند زمینه تولید باکتری را ایجاد کند که می تواند به راحتی سبب ایجاد عفونت گوش خارجی شود.

عفونت گوش میانی می تواند به دلیل پارگی پرده گوش، عملکرد نامناسب شیپور استاش ایجاد شود. نقش پرده گوش علاوه بر تقویت صدا نقش محافظت از ورود حشرات، گردوغبار و آب به داخل گوش است. هنگامی که پرده گوش پاره باشد در هنگام استحمام آب به راحتی وارد گوش می شود.

همچنین عملکرد نامناسب شیپور استاش بخصوص در کودکان در ایجاد عفونت گوش نقش بالایی دارد. شیپور استاش سبب ایجاد تعادل هوا بین حلق و گوش میانی، خروج ترشحات گوش میانی دارد. با عملکرد نامناسب شیپوراستاش به دلیل سرماخوردگی احتمال عفونت گوش افزایش می یابد.

ناشی از عفونت هایی باشد که از عفونت دستگاه تنفسی ناشی می شوند.

در انتها، لابیرنتیت یک اختلال گوش داخلی(حلزون) است، که گاهی اوقات توسط عفونت های ویروسی یا باکتریایی ناشی از بیماری های تنفسی ایجاد می شود.

 

دیگر علت درد گوش

برای راحتی بهتر دیگر دلایل درد گوش به صورت جدول نمایش داده می شود.

1

تغییر فشار هوا هنگام پرواز با هواپیما

8

عفونت سینوس

2

تجمع جرم گوش

9

شامپو یا آب محبوس شده در گوش

3

ورود یک شی خارجی در گوش

10

گوش پاک کن پنبه ای

4

گلودرد

11

سندرم مفصل گیجگاهی فکی (TMJ)

5

لاله گوش سوراخ دار

12

دندان های بهم چسبیده و تحت فشار

6

دندان خراب شده

13

درد مزمن عصب صورت

7

اگزما در مجرای گوش

14

و عامل های دیگر

درد گوش و گوش پاک کن

درد گاهی می تواند در اثر آسیب به داخل کانال گوش باشد. به عنوان مثال با برداشتن جرم گوش از مجرای گوش با استفاده از گوش پاک کن پنبه ای، یا فرو بردن گوش پاک کن پنبه ای و آسیب به پرده گوش(سوراخ شدن پرده گوش)  می باشد.

مجرای گوش بسیار حساس است و به راحتی آسیب می بیند. گوش باید بدون درمان به خودی خود بهبود یابد، اما بهبودی پرده گوش سوراخ شده تا دو هفته طول می کشد. البته در صورتی که در داخل گوش آب نرفته باشد(باید داخل گوش خشک باشد تا ترمیم انجام شود). در سوراخ های کوچک گوش احتمال بهبود خودبه خودی وجود دارد اما در سوراخ های بزرگ پرده گوش نیاز به جراحی می باشد. استفاده از قالب های ضدآب که توسط متخصصین شنوایی شناسی ساخته می شود برای جلوگیری از ورود آب گزینه مناسبی می باشد. همچنین توجه داشته باشید که اگر گوش شما سوراخ شده است، نباید از قطره گوش استفاده شود.

درد گوش و عفونت گلو

اگر برای شما بلعیدن دردناک است و گلودرد دارید احتمالا گوش درد می تواند از علامت عفونت گلو باشد(درد راجعه). درد گلو می تواند ناشی از التهاب لوزه، آبسه در یک طرف پشت گلو که در موارد حاد قورت دادن مایعات هم سخت و دردناک می شود.

برخی از انواع ورم لوزه ها بدون نیاز به آنتی بیوتیک پس از چند روز از بین می روند. اما اگر آبسه دارید، باید در سریعترین زمان به پزشک متخصص گوش حلق بینی مراجعه کنید.

 

درمان خانگی درد گوش

برای کاهش درد گوش می توانید چندین کار را در خانه انجام دهید.

برای تسکین درد گوش موارد زیر را انجام دهید:

    • پارچه یا کیسه سرد را به گوش خود بمالید
    • جلوگیری از خیس شدن گوش
    • نشستن به صورت قایم برای کمک به کاهش فشار گوش
    • از قطره های گوش بدون نسخه (OTC) استفاده کنید.
    • از مسکن های بدون نسخه استفاده کنید نظیر قرص استامینافون یا قرص بروفن
    • جویدن آدامس یا خوردن غذا برای کمک به کاهش فشار گوش(سبب باز شدن شیپوراستاش و تخلیه فشار گوش و برطرف شدن درد گوش می شود)
    • به کودک شیرخوار غذا بدهید تا کمک کند فشار گوشش برطرف شود.

درمان پزشکی درد گوش

اگر به عفونت گوش مبتلا باشید، پزشک آنتی بیوتیک خوراکی یا قطره گوش تجویز می کند. در بعضی موارد، هر دو را تجویز می کنند.

پس از بهبود علائم و کاهش درد مصرف دارو را قطع نکنید و کل نسخه دارویی خود را به پایان برسانید تا اطمینان حاصل کنید که عفونت کاملاً از بین رفته باشد. همچنین جهت اطمینان از بهبود عفونت گوش می توان از تست تمپانومتری جهت بررسی وضعیت پرده گوش و گوش میانی استفاده کرد که در صورت وجود عفونت یا فشار منفی در گوش مجددا استفاده از دارو شروع شود(انجام این تست بخصوص در کودکان پیشنهاد می شود).
اگر تجمع سرومن یا موم باعث درد شما شود، ممکن است به شما قطره گوش نرم کننده سرومن(قطره گلیسیرین فنیکه) داده شود که ممکن است به خودی خود باعث بیرون آمدن سرومن گوش شوند. همچنین در مواردی که جرم گوش بسیار زیاد باشد بعد از چند روز استفاده از قطره گلیسیرین فنیکه پزشک متخصص گوش را شستشو می دهد.

در قدیم شستشوی گوش با سرنگ آب و وارد کردن آب با فشار زیاد در کانال گوش انجام می شد اما در روش های جدید از دستگاه ساکشن گوش استفاده می کنند که با مکش خود برای برداشتن موم استفاده می شود.

چه موقع برای درد گوش به پزشک مراجعه کنیم

اگر شما یا فرزندتان تب مداوم 40 درجه سانتیگراد یا بالاتر دارید، به پزشک متخصص مراجعه کنید. برای یک نوزاد، بلافاصله برای تب بالاتر از 38 درجه سانتیگراد به دنبال کمک پزشکی باشید. تب بالا در نوزاد می تواند سبب تشنج و آسیب به بخش های مختلفی از بدن شود بنابراین در این موارد حتما باید به پزشک مراجعه کنید.

همچنین اگر درد شدیدی دارید که به طور ناگهانی متوقف می شود یا از کانال گوش خون بسیار کمی دیده می شود احتمال پارگی پرده گوش وجود دارد. اگر هر یک از علائم زیر ظاهر شد، بهتر است به متخصص مراجعه کنید:

    • گوش درد شدید
    • سرگیجه
    • سردرد شدید
    • تورم در اطراف گوش
    • افتادگی عضلات صورت
    • خون یا چرک از گوش خارج شود

همچنین اگر درد گوش در طی 24 تا 48 ساعت بدتر شد یا بهبود نیافت، باید به پزشک متخصص مراجعه کنید.

 

جلوگیری از درد گوش

برخی از دردهای گوش ممکن است قابل پیشگیری باشد. این اقدامات پیشگیرانه را حتما رعایت کنید:

    • اجتناب از استعمال دخانیات و قرار گرفتن در معرض دود سیگار
    • عدم ورود اجسام خارجی در گوش نظیر گوش پاک کن، سوییچ یا هر مورد تیز
    • خشک کردن گوش ها بعد از شنا یا استحمام
    • از عوامل آلرژی مانند گرد و غبار و گرده گل دوری کنید.

برخی از سوال های بیماران در مورد درد گوش:

درد گوش و سرماخوردگی

درد گوش ناشی از سرماخوردگی به دلیل عدم عملکرد مناسب شیپور استاش می باشد. در بخش بالا صحبت کردیم که شیپوراستاش فشار هوا بین گوش میانی و حلق را یکسان و تنظیم می کند یعنی شیپور از یک طرف به گوش میانی و از طرف دیگر به حلق وصل است. با شروع سرماخوردگی و تورم لوزه ها دهانه شیپوراستاش در بخش حلق و گلو بسته می شود در نتیجه امکان تنظیم فشار هوا وجود ندارد. در این حالت فشار در بخش گوش میانی کاهش می یابد(حالت فشار منفی ایحاد می شود نظیر مکش جاروبرقی) و با حالت مکش خود سبب کشیدن پرده گوش می شود. این کار سبب ایجاد درد یا تیرکشیدن گوش می شود. همچنین دقت داشته باشید که در صورت عدم برطرف نشدن فشار منفی، به مرورفشار منفی باعث بروز عفونت گوش می شود.

درد گوش و کرونا

آیا کرونا سبب درد گوش می شود؟

در مقالات قبلی صحبت کردیم که کرونا سبب بروز کم شنوایی، از بین رفتن حس بویایی، حس چشایی، عدم تعادل و… می شود و درد گوش شاید مستقیما ربطی به کرونا نداشته باشد. دقت داشته باشید درد گوش به صورت عارضه یک بیماری می باشد و نه خود بیماری به طور مثال سرماخوردگی(بیماری) و سرفه، گلودرد(عارضه).

کرونا با درگیری سیستم تنفسی فوقانی سبب بروز علایمی شبیه به سرماخوردگی می شود که این علایم شامل گلودرد، سردرد، گوش درد و حالت های مبهم در فرد می شود. پس کرونا به طور مستقیم سبب بروز دردگوش نمی شود.

حتما جهت جلوگیری از کرونا از ماسک های چندلایه همراه با ماسک پارچه ای استفاده کنید.

آیا تست کرونا درد دارد؟

اگر ازمایش کرونا به صورت تست PCR باشد احتمال درد و سوزش بینی وجود دارد. تست PCR به این صورت می باشد که باید از ترشحات بینی نمونه برداری شود که با قراردادن گوش پاک کن ها در داخل بینی انجام می شود. اما این درد نسبت به دردهای دیگر بسیار ناچیز می باشد.

 

درمان درد گوش با پیاز

در روش های سنتی از آب پیاز جهت کاهش درد گوش استفاده می شود. همچنین مشاهده شده است که بسیاری از بیماران جهت درمان وزوز گوش نیز از آب پیاز استفاده می کنند. در موارد زیادی که بیماران از این روش سنتی استفاده کرده اند بهبود جهت دردگوش یا وزوز گوش مشاهده نشد.

درمان درد گوش با پیاز اگر اثر مثبت داشته باشد باید زیر نظر متخصصین طب سنتی و با مشاوره انها انجام شود. تصور کنید که پرده گوش پاره است و بیمار از آن اطلاعی ندارد و با ریختن آب پیاز یا هر مایع دیگری داخل گوش خود احتمال آسیب به سیستم شنوایی را افزایش می دهد.

 

بیماری 2: بیماری سیتومگالوویروس چیست؟

سیتو مگالوویروس ویروسی از خانواده ویروس هرپس می باشد که می تواند تمام گروههای سنی را آلوده کند. اما آلودگی به این ویروس بیشتر در کودکی و نوجوانی دیده می شود.

در اکثر موارد بدون علایم می باشد اما در جنین و افراد با نقص سیستم ایمنی امکان آسیب بیشتر می شود.

 

پیشنهاد مطالعه   سمعک مارول فوناک

راه های انتقال سیتومگالوویروس چیست؟

    • انتقال از طریق تماس فردی

(در طول تماس فردی از شخصی به شخص دیگر منتقل می شود. افراد مستعد از طریق بوسیدن، ارتباط جنسی، استفاده از ظروف آلوده به ویروس و… آلوده می‌شوند).

    • انتقال خون یا پیوند عضو
    • از طریق مادر به نوزاد
    • انتقال از طریق مادر به جنین

علائم مادرزادی ویروس سیتومگالوویروس:

    • کوچک شدن اندازه سر(میکروسفالی)
    • نقاط قرمز رنگ ریز و کوچک روی پوست
    • بزرگی کبد و طحال
    • زردی
    • مشکلات ریوی
    • تشنج،شل یا سفت شدن عضلات،
    • کاهش بینایی یا کم شنوایی
    • عقب ماندگی های جسمی و ذهنی

علایم ویروس سیتومگالوویروس بر شنوایی:

    • کاهش شنوایی مادرزادی(شایع ترین علایم) به صورت پیشرونده
    • (در طول زمان کم شنوایی بیشتر می شود)
    • میزان افت شنوایی از ملایم تا عمیق
    • درگیری در یک یا هر دو گوش

*انجام ارزیابی های سالیانه به دلیل پیشرونده بودن کم شنوایی ضروری است. همچنین استفاده از سمعک به صورت دو گوشی در این افراد باید بعد از انجام تست شنوایی ABR تجویز شود.

 

پیگیری های لازم بعد از تشخیص عفونت مادرزادی ویروس چیست؟

پس از تولد تحت نظر متخصص نوزادان قرار گیرد و علایم و نشانه های ویروس بررسی شود. همچنین انجام سی تی اسکن مغز، معانیه چشم پزشک و متخصص گوش حلق بینی نیز ضروری می باشد. انجام ارزیابی های سالیانه نیز پیشنهاد می شود.

 

بیماری 3: گرفتگی گوش

شایع ترین دلیل گرفتگی یا احساس پر شدن گوش ها ، اختلال در عملکرد لوله استاش است (Eustachian) . لوله استاش پشت بینی(حلق) را به گوش میانی متصل می کند و در صورت لزوم برای محافظت ، تهویه و تخلیه گوش میانی عمل می کند تا فشار هوا در دو طرف لاله گوش برابر باشد. این لوله به طور معمول بسته است ، اما هنگام جویدن ، بلع یا خمیازه باز می شود.

اختلال عملکرد شیپور استاش  (Eustachian Tube Dysfunction) هنگامی اتفاق می افتد که چیزی از باز و بسته شدن لوله Eustachian جلوگیری کند. علائم درگیری شیپوراستاش می تواند احساس پری در گوش ، احساس خفه  بودن صدا و / یا ناراحتی ایجاد شده در اثر اختلاف فشار هوا بین کانال گوش و فضای گوش میانی باشد.

 

علت گرفتگی گوش

دلایل مختلفی برای اختلال عملکرد لوله استاش وجود دارد:

    • جرم گوش در کانال
    • التهاب ناشی از سرماخوردگی
    • آلرژی یا سینوزیت
    • عفونت گوش
    • آدنوئیدهای بزرگ(لوزه بزرگ بخصوص در کودکان)
    • تغییر در ارتفاع مانند هنگام رانندگی در کوه یا پرواز یا حتی سندرم مفصل گیجگاهی فکی .(TMJ)

 

گرفتگی گوش و عفونت گوش خارجی و میانی

اوتیت خارجی ، که بعضاً گوش شناگران نامیده می شود یا در صورت عفونت قارچی (otomycosis )، عفونت مجرای گوش است. علائم شامل خارش ، درد ، ترشح از گوش ، احساس پری ، وزوز گوش و شنوایی خفه است. عوامل مستعد کننده شامل فقدان موم گوش سالم ، یا ضربه به گوش است ، که هر دو می توانند در اثر تمیز کردن نادرست ایجاد شوند. تمیز و خشک کردن گوش آسیب دیده توسط پزشک و به دنبال آن داروهای ضد قارچ یا آنتی بیوتیک به طور کلی درمان موثری است.

اوتیت میانی یک عفونت یا التهاب گوش میانی است. این یک بیماری گوش شایع در نوزادان و کودکان است ، اما می تواند افراد را در همه طیف های سنی تحت تأثیر قرار دهد. غالباً همراه با تب و درد است و می تواند کاملاً ناگهانی بروز کند.

آنتی بیوتیک ها و داروهای مسکن بدون نسخه معمولاً از این مشکل جلوگیری می کنند. گاهی اوقات این بیماری گوش خود به خود برطرف می شود. با تشخیص صحیح توسط یک متخصص مراقبت های بهداشتی ، اطمینان حاصل می شود که از مصرف آنتی بیوتیک های غیر ضروری جلوگیری می شود.

 

علائم و راه حل های درمانی گرفتگی گوش

علائم ETD (درگیری شیپوراستاش) شامل پری شنوایی ، شنوایی خفه و / یا ناراحتی است. خمیازه کشیدن ، آدامس ، مانور Toynbee (بلعیدن با بینی بسته) و مانور والسالوا (دمیدن آرام بینی و بسته شدن دهان) همگی از روش های باز کردن لوله استاش هستند. هدف این است که اجازه دهیم فشار هوا در دو طرف لاله گوش برابر شود. اگر صدای باز شدن می شنوید یا احساس باز شدن گوش می کنید ، در باز کردن لوله های استاش موفق بوده اید.

اگر ETD برای چند روز ادامه یابد یا با علائم دیگری مانند تغییرات ناگهانی شنوایی ، وزوز گوش، سرگیجه ، گوش درد ، تب یا تخلیه گوش همراه باشد ، باید در اسرع وقت برای ارزیابی و درمان به پزشک مراجعه کنید.

بیماری 4: بیماری منییر چیست؟

منییر نوعی اختلال در گوش داخلی است که باعث سرگیجه شدید، زنگ زدن در گوش (وزوز گوش)، کاهش شنوایی و احساس پری یا گرفتگی گوش می شود. بیماری منیر معمولاً فقط یک گوش را درگیر می کند.

حملات ممکن است به طور ناگهانی یا پس از مدت کوتاهی وزوز گوش یا شنوایی کاهش یافته، ایجاد شود. برخی از افراد دچار حملات سرگیجه ای منفرد می شوند که مدت زمان طولانی باهم دیگر فاصله دارند. برخی دیگر ممکن است حملات زیادی را در طی چند روز نزدیک به هم تجربه کنند. برخی از افراد مبتلا چنان سرگیجه شدید دارند که تعادل خود را از دست می دهند و سقوط می کنند. این مدل “drop attacks” نامیده می شوند.

بیماری منییر در هر سنی ممکن است ایجاد شود، اما بیشتر در بزرگسالان بین 40 تا 60 سال اتفاق می افتد. موسسه ملی ناشنوایی و سایر اختلالات ارتباطی (NIDCD) تخمین می زند که در حال حاضر تقریباً 615،000 نفر در ایالات متحده با بیماری منیر وجود دارند و سالانه 45500 مورد جدید تشخیص داده می شوند.

 

چه عواملی باعث بروز علائم بیماری منییر می شوند؟

علائم این بیماری گوش در اثر تجمع مایعات در قسمتی از گوش داخلی، به نام لابیرنت ایجاد می شود. این لابیرنت شامل اندام های تعادل (کانال های نیم دایره و اندام های اوتولیت) و شنوایی (حلزون گوش) است. این لابیرنت دو بخش دارد: لابیرنت استخوانی و لابیرنت غشایی. لابیرنت غشایی با مایعی به نام اندولنف پر شده است که در اندام های تعادل، گیرنده ها را هنگام حرکت بدن تحریک می کند.

سپس گیرنده ها سیگنال هایی را از مورد موقعیت و حرکت بدن به مغز ارسال می کنند. در حلزون گوش، مایع در پاسخ به ارتعاشات صدا فشرده می شود، در نتیجه سلول های حسی ای را که سیگنال ها را به مغز می فرستند، تحریک می کند.

در منییر، افزایش تجمع اندولنف در لابیرنت (افزایش فشار گوش)، با تعادل طبیعی و سیگنال های شنوایی بین گوش داخلی و مغز تداخل می کند. این ناهنجاری باعث سرگیجه و سایر علائم آن می شود.

 

علت مبتلا شدن به بیماری منییر چیست؟

بسیاری از نظریه ها درمورد اینکه چه اتفاقی باعث ایجاد بیماری می شود وجود دارد، اما هیچ پاسخ قطعی در دسترس نیست. برخی از محققان فکر می کنند که بیماری منییر مشابه سر درد های میگرنی در نتیجه انقباض عروق خونی ایجاد می شود.

دیگران فکر می کنند بیماری منییر می تواند نتیجه عفونت های ویروسی، آلرژی ها یا واکنش های خودایمنی باشد. از آنجا که به نظر می رسد این بیماری در سابقه خانواده ها وجود دارد، همچنین می تواند نتیجه تغییرات ژنتیکی باشد که باعث ناهنجاری در حجم یا تنظیم مایع آندولنف می شود.

 

تشخیص بیماری منییر چگونه انجام می شود؟

اغلب بیماران با مراجعه به متخصص گوش و حلق و بینی تشخیص و درمان می شوند. با این حال، هیچ آزمایش قطعی یا یک علامت منفرد وجود ندارد که پزشک بتواند از آن برای تشخیص استفاده کند. تشخیص براساس سابقه پزشکی شما و وجود موارد زیر است:

دو یا چند مرحله سرگیجه که هر کدام حداقل 20 دقیقه طول می کشد
وزوز گوش
کم شنوایی موقت
احساس پری در گوش

برخی از پزشکان آزمایش شنوایی را برای تعیین میزان کم شنوایی ناشی از این بیماری منییر توصیه می کنند. آزمایش های شنوایی جهت تشخیص بیماری منییر شامل ادیومتری، تست ای کو جی(تست EcochG) برای رد سایر بیماری ها، پزشک همچنین ممکن است تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI)  یا توموگرافی کامپیوتری (CT) مغز درخواست کند.

 

بیماری منییر چگونه درمان می شود؟

هنوز درمانی ندارد، اما ممکن است پزشک برخی از روش های درمانی زیر را برای مقابله با این بیماری گوش توصیه کند.

داروها:

ناتوان کننده ترین علامت حمله، سرگیجه است. داروهای تجویز شده مانند مکلیزین، دیازپام، گلیکوپیرولات و لورازپام می توانند به رفع آن و کوتاه شدن حمله کمک کنند.

منع نمک و دیورتیک ها:

محدود کردن نمک در رژیم غذایی و مصرف داروهای دیورتیک (قرص های ادرار آور) به برخی از افراد کمک می کند تا با کاهش میزان مایعات موجود در بدن، سرگیجه را کنترل کنند، در واقع این کار ممکن است به کاهش حجم و فشار مایعات در گوش داخلی کمک کند.
سایر تغییرات غذایی و رفتاری: برخی افراد ادعا می کنند که کافئین، شکلات و الکل علائم آنها را بدتر می کند. در نتیجه یا آنها را از رژیم غذایی خود حذف می کنند یا محدود می کنند. عدم استعمال سیگار نیز ممکن است به کاهش علائم کمک کند.

درمان شناختی:

نوعی گفتاردرمانی است که به افراد کمک می کند تا یاد بگیرند که چگونه تجربیات زندگی شان را تفسیر کنند و به آن ها واکنش دهند. برخی افراد دریافتند که شناخت درمانی به آنها کمک می کند تا با ماهیت غیر منتظره حملات بهتر کنار بیایند و اضطراب آنها را در مورد حملات آینده کاهش می دهد.

تزریق جنتامایسین:

تزریق آنتی بیوتیک جنتامایسین به گوش میانی به کنترل سرگیجه کمک می کند اما به طور قابل توجهی خطر کم شنوایی را افزایش می دهد، زیرا جنتامایسین می تواند به سلولهای میکروسکوپی مویی گوش داخلی که به  شنیدن ما کمک می کنند، آسیب برساند. بعضی از پزشکان به جای آن کورتیکواستروئید تزریق می کنند که اغلب به کاهش سرگیجه کمک می کند و خطر کم شنوایی ندارد.

درمان با فشار پالسی:

سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) اخیراً دستگاهی را برای منییر تأیید کرده است که در گوش خارجی قرار می گیرد و پالس های فشار هوای متناوب را به گوش میانی می رساند. به نظر می رسد پالس های فشار هوا بر روی مایع اندولنف تأثیر می گذارند و از سرگیجه جلوگیری می کنند.

عمل جراحی:

جراحی ممکن است زمانی توصیه شود که سایر روشهای درمانی نتوانند مشکل را برطرف کنند. برخی از اقدامات جراحی بر روی کیسه اندولنفاتیک برای از بین بردن فشار آن انجام می شود. جراحی احتمالی دیگر، بریدن عصب دهلیزی است، اگرچه این اتفاق کمتر رخ می دهد.

درمان جایگزین:

اگرچه دانشمندان استفاده از برخی از روش های درمانی جایگزین در درمان بیماری گوش منییر را مورد مطالعه قرار داده اند، اما هنوز هیچ مدرکی دال بر اثرگذاری چنین درمان هایی مانند طب سوزنی یا طب فشاری، تای چی یا مکمل های گیاهی مانند گینگکو بیلوبا، نیاسین یا ریشه زنجبیل وجود ندارد. اگر از روش های درمانی جایگزین استفاده می کنید، حتماً به پزشک خود بگویید، زیرا این داروها بعضی اوقات می توانند بر اثر بخشی یا ایمنی داروهای معمولی تأثیر بگذارند.

 

بیماری 5: جرم گوش و کم شنوایی

جرم گوش چیست؟

سطح کانال گوش همانند سایر بخش های بدن از پوست پوشیده شده است. تعرق در کانال گوش، جمع شدن گردوغبار یا آلودگی های محیط یا دستکاری فرد(استفاده از گوش پاک کن) به مرور سبب جمع شدن مواد و تشکیل جرم گوش یا سرومن گوش می شود.

وجود جرم گوش در کانال گوش مزایای نیز دارد با ایجاد محیطی اسیدی در کانال گوش از رشد میکروب ها، قارچ یا عفونت های گوش خارجی جلوگیری می کند. به طور مثال زمانی که فرد در استخر یا دریا شنا می کند این ویژگی اسیدی از بین می رود و فرد مستعد عفونت گوش خارجی می شود(درصورت آلوده بودن آب).

در حالت نرمال و بدون دستکاری، جرم موجود در کانال گوش خارج می شود اما زمانی که عواملی (نظیر دستکاری، وجود موی زیاد در کانال گوش و …) مانع از خروج جرم شوند سبب بسته شدن کانال گوش می شود.

در اینجا می توان به استفاده از گوش پاک کن اشاره کرد به طوری که سبب بردن جرم به بخش های عمقی تر کانال و بسته شدن کانال گوش می شود.

بسته شدن کانال گوش به هر علتی سبب ایجاد کم شنوایی خفیفی می شود(در مسیر انتقال صدا به حلزون مشکل ایجاد شود).

شیوع این مشکل می تواند در هرسنی دیده شود اما در سالمندان به علت کولاپس یا روی هم افتادن پوست کانال گوش و باریک شدن کانال، احتمال بسته شدن گوش بیشتر می شود.

با بسته شدن کانال گوش در بیمار علایمی نظیر کم شنوایی موقت، احساس پری، درد شدید گوش به خصوص بعد از استحمام، ایجاد وزوز و سرگیجه اشاره کرد.

در این موارد خود فرد نباید سعی در خارج کردن جرم کند زیرا می تواند باعث پاره شدن پرده گوش، ایجاد خراش در کانال گوش و عفونت شود.

با مراجعه به کلینیک های شنوایی سنجی و پزشک گوش حلق بینی با استفاده از ساکشن گوش به راحتی می توان این مشکل را حل کرد( در بعضی موارد به علت سفت بودن جرم گوش و عدم انجام ساکشن باید از قطره گلیسیرین فنیکه جهت نرم شدن جرم گوش استفاده کرد).

بسیاری از افراد زمانی که در شنیدن صدا با مشکل مواجهه می شوند سریعا به سراغ شستشوی گوش می روند و علت کم شنوایی خود را به جرم گوش نسبت می دهند اما بخاطر داشته باشید جرم گوش سبب 10 تا 15 درصد کم شنوایی می شود. با انجام تست شنوایی (تست ادیومتری) به درستی می توان میزان کم شنوایی را در هر فرکانس مشخص کرد.

با استفاده از نوار گوش به راحتی می توان میزان کم شنوایی را مشخص کرد. با افزایش سن بخصوص در سالمندان احتمال پیرگوشی بیشتر می شود و نیاز به استفاده از سمعک افزایش می یابد.

امروزه سمعک های بسیار کوچک در داخل گوش یا در پشت گوش وجود دارند که به هیچ وجه دیده نمی شوند(سمعک نامرئی). همچنین تکنولوژی های جدید در سمعک ها و امکانات جدید آنها در طبیعی بودن صدا و راحتی بیمار نقش بسزایی داشته است.

درمان جرم گوش

درمان خارج ساختن جرم گوش به سه صورت است:

    • با شستشو
    • با پنس
    • با ساکشن

درگذشته از شستشوی گوش با استفاده از آب برای برداشتن جرم گوش استفاده می شد اما این کار مشکلاتی برای فرد ایجاد می کند.

احتمال پاره شدن پرده گوش به علت فشار زیاد آب و احتمال آسیب به کانال و پرده نسبت به دیگر موارد بیشتر می باشد. همچنین با تغییردمای آب احتمال تحریک سیستم دهلیزی و ایجاد سرگیجه های شدید وجود دارد.

ساکشن گوش:

در این حالت از دستگاه ساکشن که دارای مکش قوی هوا می باشد استفاده می شود. قبل از اینکه عمل ساکشن جرم انجام شود باید برای راحتی خارج کردن جرم از قطره گلیسرین فنیکه استفاده کرد.

در این حالت لازم است در روز 3 بار و هر بار 3 قطره در گوش ریخته شود و در آن حالت 10 الی 15 دقیقه بماند. در بسیاری موارد اگر جرم گوش کم باشد در طول 5 الی 7 روز جرم خود به خود خارج می شود.

 

استفاده از قاشقک:

استفاده از قاشقک باید در دید مستقیم از طریق اسپکولوم گوش باشد . در مواردی سرومن فشرده و خشک است و کندن آن می تواند با درد همراه باشد و لازم است بیمار برای ۲ تا ۳ روز از قطره های پراکسیدهیدروژن یا روغن معدنی استفاده کند تا واکس نرم شود، سپس می توان به راحتی آن را با شستشو خارج نمود .

 

 

پیشنهاد مطالعه   جدیدترین سمعک ها

تومور گلوموس چیست؟

تومور گلوموس ژوگولار

تومورهای گلوموس ژوگولار از تومورهای گوش میانی می باشد که از نظر بافت شناسی خوش خیم است.

تومورهاي گلوموس ژوگولار بر روی عروق ژوگولار قراردارد و به صورت کپسول، بسيار پرعروق و با رشد آهسته می باشد.

این تومور معمولا كوچك بوده و دارای رشد آهسته می باشد بنابراین به علت رشد آهسته، تشخيص علائم اين تومورها گاهی تا چندسال قابل شناسایی نمی باشند.

مشخصه اين تومور خونريزي شديد به ویژه هنگام دستكاري است.

لذا در هر خونريزي شديد بدنبال دستكاري توده اي در مجراي خارجي يا گوش مياني بايد به فكر تومور گلوموس بود.

از علائم این تومور می توان به کم شنوایی، ناشنوايي كامل يكطرفه، ایجاد وزوز یک طرفه ضربان دار و فلج اعصاب جمجمه اي متعدد و سرگيجه اشاره کرد( اکثر این بیماران از سرگیجه شکایتی ندارند و جزء علائم شدید بیماری محسوب نمی شود زیرا رشد تومور آهسته است و مغز زمان کافی برای جبران تعادل و جلوگیری از سرگیجه را دارد).

به دلیل اینکه تومور بر روی عروق رشد می کند و دربخش گوش میانی می باشد می تواند سبب ایجاد وزوز ضربان دارنیز شود(همزمان با ضربان قلب وزوز گوش شنیده می شود) که شاید ازعلائم مشخص و کمک کننده برای تشخیص باشد.

تومور گلوموس ژوگولار بطور مشخص بیشتر خانم ها بین سنین ۵۰- ۶۰ دیده می شود. 

تومورهای گلوموس می توانند حتي بطرف داخل مغز گسترش يابند یا عصب فاسیال را مورد هجوم قرار دهد و سبب فلج و در نهایت باعث فلج کامل یک طرف صورت می شود.

 

تشخيص تومور گوش میانی: 

پزشک گوش حلق بینی با معاینه میکروسکپی و بررسی وضعیت گوش میانی و پرده می تواند تومور گوش میانی را تشخیص دهد.

همچنین با انجام تست های شنوایی نظیر تمپانومتری و بررسی مانورهای شیپوراستاش و تغییرات آنها راه دیگری برای تشخیص تومور می باشد.

برای تشخیص قطعی امروزه سی تی آنژیوگرافی (CT-Angiography) با دقت بالا به ارزیابی تومور خیلی کمک می کند.

 

درمان تومور گوش میانی:

درمان اين تومور جراحي مي باشد مگر در مواردي كه قابل جراحی(در این حالت از پرتودرماني گاما استفاده مي شود).

پرتودرماني هر چند سبب تخريب تومور نمي شود ولي از پيشرفت و رشد مجدد تومور جلوگيري مي كند.

درصورت بروز کم شنوایی بعد از جراحی می توان برای جبران کم شنوایی از سمعک استفاده کرد.

سمعک های امروزی با سیستم وایرلس و اندازه ای کوچک دارای تمامی امکانات نظیر اتصال به موبایل و سایر وسایل صوتی یا دارا بودن برنامه های وزوز گوش می باشد.

سمعک های جدید با برنامه وزوز برای این گروه از بیماران نیز بسیار مناسب است. در واقع از سمعک به عنوان یکی از روش های صوت درمانی استفاده می شود که با ارائه انواع صداها سبب پوشش وزوز گوش و کاهش شدت وزوز به مرور می شوند.

با انجام تست شنوایی قبل و بعد از جراحی تومور می توان از میزان آسیب شنوایی اطلاع پیدا کرد که متناسب با میزان کم شنوایی سمعک های داخل گوشی و سمعک های پشت گوشی مناسب تجویز شود.

 

بیماری 6: نوروفیبروماتوزیس چیست؟

نوروفیبروماتوز (NF) نوعی اختلال عصبی ژنتیکی است که می تواند مغز ، نخاع ، اعصاب و پوست را تحت تأثیر قرار دهد و می تواند موجب بیماری گوش نیز شود. تومورها یا نوروفیبروما ، در امتداد اعصاب بدن یا رو و یا زیر پوست رشد می کنند. دانشمندان NF را به دو نوع مجزا طبقه بندی کرده اند: نوروفیبروماتوز نوع 1 (NF1) ، که قبلاً به عنوان NF von Recklinghausen شناخته می شد ، رایج ترین نوع آن است. تقریباً از هر 4000 تولد 1 مورد اتفاق می افتد.

NF2 ،که به عنوان NF شنوایی دو طرفه ، NF مرکزی یا NF دهلیزی نیز شناخته می شود ، کمتر اتفاق می افتد  : 1 در 40،000 تولد.

وقوع NF1 و NF2 در میان تمام گروه های نژادی وجود دارد و به طور مساوی بر هر دو جنس تأثیر می گذارد. تومورها از تغییر سلولهای عصبی و سلولهای پوستی بوجود می آیند. تومورها همچنین ممکن است با افزایش اندازه ، مناطق حیاتی بدن را تحت فشار قرار دهند. NF ممکن است منجر به ناهنجاری های رشد ویا افزایش احتمال بروز اختلالات یادگیری شود.

 

علائم نوروفیبروماتوز چیست؟

علائم نوروفیبروماتوز نوع 1 شامل موارد زیر است:

    • وجود علامت های قهوه ای روشن (کافه-او-لایت) بر روی پوست.
    • ظاهرشدن دو یا چند نوروفیبروما (برجستگی هایی به اندازه نخود) که می تواند روی بافت عصبی ، زیر پوست یا بسیاری از بافت های عصبی رشد کند.
    • تظاهرات کک و مک در زیر بغل یا در نواحی کشاله ران.
    • ظهور توده های ریز و برنزه رنگدانه در عنبیه چشم (گره های لیش).
    • تومورها در امتداد عصب بینایی چشم (گلیوم بینایی).
    • انحنای شدید ستون فقرات (اسکولیوز).
    • بزرگ شدن یا بدشکلی سایر استخوانها در سیستم اسکلتی.

علائم نوروفیبروماتوز نوع 2 شامل موارد زیر است:

    • تومورها در امتداد عصب جمجمه هشتم (شوانوما).
    • مننژیوم و سایر تومورهای مغزی.
    • صدای زنگ در داخل گوش (وزوز گوش) ، کاهش شنوایی و / یا ناشنوایی.
    • آب مروارید در سنین جوانی.
    • تومورهای ستون فقرات.
    • مشکلات تعادل
    • آب رفتن عضلات (آتروفی).

 

نوروفیبروماتوز چگونه تشخیص داده می شود؟

نوروفیبروماتوز از ترکیبی از یافته ها تشخیص داده می شود. برای اینکه کودکان مبتلا به NF1 تشخیص داده شوند ، باید حداقل دو مورد از علائم ذکر شده در رابطه با NF1 را نشان دهند. معاینه بدنی توسط پزشک آشنا با این اختلال معمولاً انجام می شود.

پزشکان ممکن است از لامپهای ویژه برای بررسی نقاط لک قهوه ای استفاده میکنند. همچنین ممکن است پزشکان برای تشخیص نقص در ژن NF1 به تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) ، اشعه ایکس ، توموگرافی کامپیوتری (سی تی اسکن) و آزمایش خون اتکا کنند.

برای NF2 ، پزشکان توجه زیادی به کاهش شنوایی خواهند داشت. آزمایش های شنوایی و همچنین آزمایشات تصویربرداری برای جستجوی تومورهای داخل و اطراف اعصاب شنوایی ، نخاع یا مغز استفاده می شود. تست های شنوایی سنجی و ارزیابی ساقه مغز(ABR) می توانند به تعیین عملکرد صحیح عصب جمجمه ای هشتم کمک کنند. سابقه خانوادگی NF2 همچنین یک فاکتور اصلی برای تشخیص است.

آزمایش ژنتیک همچنین برای تشخیص NF1 و NF2 استفاده می شود. آزمایش انجام شده قبل از تولد (قبل از تولد) برای شناسایی افرادی که سابقه خانوادگی این اختلال را دارند ، اما هنوز علائم آن را ندارند ، مفید است آزمایش ژنتیکی یا با تجزیه و تحلیل جهش مستقیم ژن و یا با تجزیه و تحلیل پیوند انجام می شود.

 

نوروفیبروماتوز چگونه درمان می شود؟

گرچه هیچ درمان ۱۰۰ درصدی برای NF1 یا NF2 وجود ندارد ، اما روشهایی برای درمان این بیماری وجود دارد. جراحی ممکن است در از بین بردن تومورها مفید باشد ، اگرچه خطر بازسازی تومورها وجود دارد. برای گلیومای بینایی ، درمان ممکن است شامل جراحی و / یا پرتودرمانی باشد. برای اسکولیوز ، درمان ممکن است شامل جراحی یا braces پشت (مثل قوزبند) باشد.

برای علائم مرتبط با NF2 ، جراحی ممکن است یک گزینه مناسب باشد ، البته باعوارضی که ممکن است منجر به از دست دادن شنوایی یا ناشنوایی شود. وقتی قسمت هایی از عصب شنوایی برداشته می شود ، سمعک بی اثر است. پرتودرمانی نیز ممکن است به تسکین علائم مرتبط با NF2 کمک کند.

 

کلینیک شنوایی و سمعک فراشنوا

ارزیابی شنوایی، تجویز انواع سمعک های صددرصد نامریی و درمان وزوز گوش با روش های نوین و… در کلینیک شنوایی فراشنوا ارائه می شود.

02188949368

09105241071

ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

مهم ترین موضوعات پیرامون شنوایی
ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

درباره ما

کلینیک شنوایی سنجی و تجویز سمعک فراشنوا با سال ها سابقه درخشان در زمینه ارزیابی شنوایی و تجویز انواع سمعک به صورت تخصصی و حرفه ای مفتخر است که به عنوان یکی از معتبرترین کلینیک های شنوایی کشور در جهت بهبود و رضایت بیماران کم شنوایی همواره در تلاش است .هدف کلینیک فراشنوا کمک به بهبود کودکان و بزرگسالان کم شنوا عزیز است

آخرین مقالات

ساکشن گوش

ساکشن گوش

ارتباط با فراشنوا

 کلینیک مرکزی :تهران،پایین تر از پل کریم خان ،خیابان نجات الهی پلاک 176 واحد 9

بیمارستان:  آدرس تهران ، چهارراه گلوبندک ، کوچه بادامچی ، بیمارستان سیدالشهداء

دسترسی سریع

  • صفحه اصلی
  • بلاگ
  • درباره ما
  • تماس با ما

مشا.ره رایگان

لطفا مشکل خود را برایمان شرح دهید.

مشاور 1

مشاوره

Call Now Buttonتماس با فراشنوا02188949368

تست شنوایی آنلاین رایگان

کلینیک تخصصی درمان وزوز گوش و سمعک فراشنوا